انجمن مجازی تخصصی پسوریازیس

در صورتی که هنوز عضو نشده اید برای ارسال مطالب , دانلود فایل ها, دسترسی به انجمن های ویژه کاربران عضو شده و ... در سایت ثبت نام کنید . ثبت نام

تلگرام اینستاگرم انجمن در گوشی شما Follow us on Twitter Follow us on Facebook
    • نتایج امیدوارکننده پژوهشگران کانادایی برای درمان پسوریازیس ...


      درمان پسوریازیس

      نتایج یک آزمایش کانادایی نشان می دهد که به نظر می رسد یک داروی جدید برای بیماران مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید بی خطر و موثر باشد.

      بی خطری این دارو برای مصرف طولانی مدت ثابت نشده است
      نتایج این آزمایش نشان می دهد، دوزهای بالای ISA247 که مهار کننده کلسینورین است علایم پسوریازیس را به میزان قابل ملاحظه ای بهبود می بخشد. کلسینورین پروتئینی است که به تنظیم التهاب کمک می کند.
      دکتر کیم پاپ از موسسه تحقیقات پزشکی پروبیتی در واترلو ایالت اونتاریو گفت: «این اولین داروی خوراکی در 20 سال گذشته است که برای درمان پلاک های پسوریازیسی متوسط تا شدید امیدواری نشان می دهد».محققان می گویند، داروی جدید نسبت به درمان های رایج پسوریازیس بی خطرتر و کاربرد آن آسان تر است. پسوریازیس یک بیماری پوستی اتوایمون است. شایع ترین شکل آن پلاک های پسوریازیسی است که با تکه های برآمده و قرمزرنگ یا ضایعات پوشیده با یک لایه سفید نقره ای از سلول های پوستی مرده پوشیده شده است. براساس آمار موسسه سلامت ملی آمریکا حدود 7.5 میلیون آمریکایی به پسوریازیس مبتلا هستند.در حال حاضر یکی از موثرترین درمان های پسوریازیس داروی مهارکننده کلسینورین سیکلوسپورین است. البته، اثرات سمی دارو بر کلیه ها مانع از کاربرد طولانی مدت آن در بیماران مبتلا به پسوریازیس است. به دلیل ظهور دوباره پلاک های پسوریازیس به محض قطع درمان، اغلب درمان طولانی مدت ضروری است.داروهای دیگر مانند اینفلکسیمب (رمی کید) بی خطر و موثر اما گران بوده و کاربرد آن ها راحت نیست. به علاوه بی خطری این دارو برای مصرف طولانی مدت مشخص نیست.نتایج این گزارش در شماره 19 آوریل مجله لانست منتشر شد.در این بررسی، گروه پاپ به صورت تصادفی 451 بیمار مبتلا به پلاک های پسوریازیسی را که حداقل 10 درصد بدنشان مبتلا بود به منظور دریافت داروی جدید یا پلاسبو انتخاب کردند. محققان به دنبال 75 درصد کاهش در چیزی بودند که منطقه پسوریازیس و نمره شاخص شدت (PASI 75) نامیده می شود. گروه پاپ دریافتند که پس از 12 هفته درمان، 47% از بیمارانی که بالاترین دوز ISA247 را دریافت کردند به PASI 75 رسیدند. بیماران دریافت کننده دوزهای پایین تر به 25 یا 16 درصد بهبودی در نمره PASI دست پیدا کردند. محققان گزارش کردند که در میان بیماران گروه پلاسبو، تنها چهار نفر از 115 بیمار به75 PASI رسیدند. پاپ گفت: «ISA247 یک داروی خوراکی مناسب برای درمان پسوریازیس است. این دارو به دلیل اثربخشی مناسب، تحمل پذیری بالا و داشتن حداقل اثرات متابولیک قابل قبول است.»پاپ ادامه داد: «به علاوه از آن جایی که تاثیر دارو با دوز آن ارتباط دارد، می توان دوز آن را متناسب با پاسخ و تحمل بیمار بدون خطر بالای عوارض جانبی تنظیم کرد.»یکی از متخصصان تصور می کند که لازم است نتایج این آزمایش در بررسی های طولانی مدت تر تکرار شده و لازم است تا این دارو رو در روی داروهای دیگر پسوریازیس مقایسه شود.دکتر لوییگی نلدی از واحد پوست و مرکز تحقیقات GISED در اسپدالی رینیتی برگاموی ایتالیا و نویسنده سرمقاله این بررسی اظهار کرد: «البته، پروفایل اثربخشی و بی خطری این دارو باید در بررسی های مقایسه ای طولانی مدت تر بیشتر ارزیابی شود.»نلدی متذکر شد که لازم است این آزمایشات در شرایط زندگی واقعی انجام شوند. به علاوه، آزمایش انجام شده به وسیله پاپ برای پی بردن به بی خطری این دارو خیلی کوتاه بود، چرا که بسیاری از بیماران دریافت کننده دارو برای کنترل پسوریازیس ناچار به استفاده طولانی مدت از آن هستند.نلدی گفت: «خطر سمیت کلیوی مزمن که به وسیله مهارکننده های کلسینورین القاء می شود با طولانی شدن دوره درمان افزایش می یابد و با داشتن اطلاعات کوتاه مدت با اطمینان نمی توان آن را پیش بینی کرد. یک قیاس گر مشهود در آزمایش ISA247 سیکلوسپورین بوده است. بدون داشتن یک مقیاس داخلی، این ادعا که ISA247 از سیکلوسپورین بی خطرتر است باید با احتیاط بررسی شود زیرا این اطلاعات بر اساس مقایسه های خارجی به دست آمده است.»
      بی خطری این دارو برای مصرف طولانی مدت ثابت نشده است


      نتایج این آزمایش نشان می دهد، دوزهای بالای ISA247 که مهار کننده کلسینورین است علایم پسوریازیس را به میزان قابل ملاحظه ای بهبود می بخشد. کلسینورین پروتئینی است که به تنظیم التهاب کمک می کند.
      دکتر کیم پاپ از موسسه تحقیقات پزشکی پروبیتی در واترلو ایالت اونتاریو گفت: «این اولین داروی خوراکی در 20 سال گذشته است که برای درمان پلاک های پسوریازیسی متوسط تا شدید امیدواری نشان می دهد».
      محققان می گویند، داروی جدید نسبت به درمان های رایج پسوریازیس بی خطرتر و کاربرد آن آسان تر است.
      پسوریازیس یک بیماری پوستی اتوایمون است. شایع ترین شکل آن پلاک های پسوریازیسی است که با تکه های برآمده و قرمزرنگ یا ضایعات پوشیده با یک لایه سفید نقره ای از سلول های پوستی مرده پوشیده شده است. براساس آمار موسسه سلامت ملی آمریکا حدود 7.5 میلیون آمریکایی به پسوریازیس مبتلا هستند.
      در حال حاضر یکی از موثرترین درمان های پسوریازیس داروی مهارکننده کلسینورین سیکلوسپورین است. البته، اثرات سمی دارو بر کلیه ها مانع از کاربرد طولانی مدت آن در بیماران مبتلا به پسوریازیس است. به دلیل ظهور دوباره پلاک های پسوریازیس به محض قطع درمان، اغلب درمان طولانی مدت ضروری است.
      داروهای دیگر مانند اینفلکسیمب (رمی کید) بی خطر و موثر اما گران بوده و کاربرد آن ها راحت نیست. به علاوه بی خطری این دارو برای مصرف طولانی مدت مشخص نیست.
      نتایج این گزارش در شماره 19 آوریل مجله لانست منتشر شد.
      در این بررسی، گروه پاپ به صورت تصادفی 451 بیمار مبتلا به پلاک های پسوریازیسی را که حداقل 10 درصد بدنشان مبتلا بود به منظور دریافت داروی جدید یا پلاسبو انتخاب کردند.
      محققان به دنبال 75 درصد کاهش در چیزی بودند که منطقه پسوریازیس و نمره شاخص شدت (PASI 75) نامیده می شود.
      گروه پاپ دریافتند که پس از 12 هفته درمان، 47% از بیمارانی که بالاترین دوز ISA247 را دریافت کردند به PASI 75 رسیدند. بیماران دریافت کننده دوزهای پایین تر به 25 یا 16 درصد بهبودی در نمره PASI دست پیدا کردند. محققان گزارش کردند که در میان بیماران گروه پلاسبو، تنها چهار نفر از 115 بیمار به75 PASI رسیدند.
      پاپ گفت: «ISA247 یک داروی خوراکی مناسب برای درمان پسوریازیس است. این دارو به دلیل اثربخشی مناسب، تحمل پذیری بالا و داشتن حداقل اثرات متابولیک قابل قبول است.»
      پاپ ادامه داد: «به علاوه از آن جایی که تاثیر دارو با دوز آن ارتباط دارد، می توان دوز آن را متناسب با پاسخ و تحمل بیمار بدون خطر بالای عوارض جانبی تنظیم کرد.»
      یکی از متخصصان تصور می کند که لازم است نتایج این آزمایش در بررسی های طولانی مدت تر تکرار شده و لازم است تا این دارو رو در روی داروهای دیگر پسوریازیس مقایسه شود.
      دکتر لوییگی نلدی از واحد پوست و مرکز تحقیقات GISED در اسپدالی رینیتی برگاموی ایتالیا و نویسنده سرمقاله این بررسی اظهار کرد: «البته، پروفایل اثربخشی و بی خطری این دارو باید در بررسی های مقایسه ای طولانی مدت تر بیشتر ارزیابی شود.»
      نلدی متذکر شد که لازم است این آزمایشات در شرایط زندگی واقعی انجام شوند. به علاوه، آزمایش انجام شده به وسیله پاپ برای پی بردن به بی خطری این دارو خیلی کوتاه بود، چرا که بسیاری از بیماران دریافت کننده دارو برای کنترل پسوریازیس ناچار به استفاده طولانی مدت از آن هستند.
      نلدی گفت: «خطر سمیت کلیوی مزمن که به وسیله مهارکننده های کلسینورین القاء می شود با طولانی شدن دوره درمان افزایش می یابد و با داشتن اطلاعات کوتاه مدت با اطمینان نمی توان آن را پیش بینی کرد. یک قیاس گر مشهود در آزمایش ISA247 سیکلوسپورین بوده است. بدون داشتن یک مقیاس داخلی، این ادعا که ISA247 از سیکلوسپورین بی خطرتر است باید با احتیاط بررسی شود زیرا این اطلاعات بر اساس مقایسه های خارجی به دست آمده است.»


      مترجم دکتر نگار اصغربیک

      منبع



      This article was originally published in forum thread: نتایج امیدوارکننده پژوهشگران کانادایی برای درمان پسوریازیس ... started by Ghost View original post
      اکنون ساعت 01:17 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.
      ﻛﭙﯽ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺳﺎﻳﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺒﻊ www.PsoriasisTalk.ir ﻣﻤﻨﻮﻉ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ