Trending

معرفی پمادها (الیدلElidel) یا پیمکرولیموس (pimecrolimus)

معرفی پماد پیمکرولیموس

الیدلElidel

پیمکرولیموس (pimecrolimus) برای درمان انواع خفیف تا متوسط درماتیت آتوپیک به صورت کوتاه مدت و بلند مدت متناوب در بیمارانی که به درمان های اصلی پاسخی نداده اند و یا این درمان ها مناسب فرد نبوده اند ، استفاده می شود.

پیمکرولیموس در درمان بیماری‌های پوستی التهابی مختلف، به عنوان مثال، درماتیت سبورئیک، لوپوس اریتماتوس پوستی، لیکن پلان دهانی، ویتیلیگو، و پسوریازیس مؤثر است.

نام تجاری: Elidel

موارد مصرف پیمکرولیموس

  • لوپوس اریتماتوس پوستی
  • درماتیت آتوپیک
  • پسوریازیس

مکانیسم اثر پیمکرولیموس

پیمکرولیموس به داخل اپیدرم ملتهب نفوذ کرده و از طریق متوقف کردن عملیات ترجمه ژن های سایتوکاین های پیش التهابی مثل اینترلوکین 2، اینترفرون گاما -نوع Th1-، اینترلوکین4 و اینترلوکین 10 -نوع Th2-، فعالیت سلول T را مهار می کند. پیمکرولیموس به پروتئین داخل سلولی FKBP-12 متصل شده و باعث مهار کلسی نورین می شود، در نتیجه ترجمه سایتوکاین ها مهار شده و فعالیت سلول T متوقف می گردد. هم چنین به دنبال تحریک با آنتی ژن IgE در محیط برون تن ، آزادسازی سایتوکاین های التهابی و واسطه های آن ها از سلول های ماستوسیت مهار می شود

 

جذب پیمکرولیموس : در بزرگسالانی که به 62-13 % سطح بدن طی یکسال استعمال شده است، جذب کمی داشته است. در کودکان به نسبت بزرگسالان سطح خونی دارو قبل دست یابی بوده است.

مقدار مصرف پیمکرولیموس

برای اطلاع از مقدار و نحوه مصرف پیمکرولیموس با پزشک مشورت کنید

مصرف پیمکرولیموس در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

هشدارها در رابطه با مصرف پیمکرولیموس

  1. مهار کننده های موضعی کلسی نورین بطور نادر باعث بروز لنفوم و بدخیمی های پوستی شده اند.
  2. مهار کننده های موضعی کلسی نورین به عنوان خط دوم درمان درماتیت آتوپیک/ اگزما هستند.
  3. طول دوره درمان با پیمکرولیموس بایستی کوتاه بوده و جهت درمان های طولانی مدت باید از کمترین دوزها استفاده شود.
  4. پیمکرولیموس صرفا در محل های درگیر ضایعه مصرف شود.
  5. در صورت عدم بهبودی بعد از 6 هفته مصرف پیمکرولیموس بایستی مجددا بیماری ارزیابی گردد.
  6. ایمنی مصرف پیمکرولیموس آن بیش از 1 سال اثبات نشده است.
  7. علائم موضعی مثل درد و سوزش می تواند در روزهای اول درمان با پیمکرولیموس دیده شود و معمولا خود بخود بهبود می یابد.
  8. پیمکرولیموس در محل های مبتلا به عفونت های فعال باکتریایی یا ویروسی استفاده نشود.
  9. بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک مستعد عفونت های پوستی اند و پیمکرولیموس می تواند میزان بروز اگزما هایپرتریکوم، زونا و هرپس را افزایش دهد.
  10. زگیل/ پاپیلوما با مصرف این دارو دیده شده است.
  11. پیمکرولیموس می تواند لنفادنوپاتی ایجاد نماید.
  12. فرد مصرف کننده ی این دارو نباید در معرض نور طبیعی یا مصنوعی به مدت زیاد قرار گیرد.
  13. مصرف پیمکرولیموس در کودکان کمتر از 2 سال بررسی نشده است.

عوارض جانبی پیمکرولیموس

  • سیستم عصبی مرکزی: سردرد، تب
  • موضعی: سوزش در محل استعمال
  • تنفسی: فارنژیت، سرفه، عفونت مجرای تنفسی فوقانی، برونشیت
  • متفرقه: آنفلوانزا
  • عفونت پوستی، فولیکولیت، زرد زخم، پاپیلومای پوستی، آکنه، درماتیت هرپسی، دیس منوره، اسهال، گاستروانتریت، درد شکمی، یبوست، تحریک محل استعمال، خارش، قرمزی، عفونت چشم و گوش، فارنژیت، آسم و تشدید آن، احتقان بینی، سینوزیت، خون دماغ، تنگی نفس، پنومونی، عفونت ویروسی، التهاب لوزه، واکنش های ازدیاد حساسیتی، عفونت هرپسی

تداخلات دارویی پیمکرولیموس

  • با مهار کننده های CYP3A4 تداخل مهم فارماکوکینتیکی دارد.
  • ضد قارچ های آزول: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
  • بلوک کننده های کانال کلسیمی: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
  • سایمتیدین: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
  • اریترومایسین: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
  • از مصرف الکل خودداری شود. پیمکرولیموس موضعی می تواند بروز قرمزی صورت را در افراد مصرف کننده ی الکل افزایش دهد.

موارد منع مصرف پیمکرولیموس

  • حساسیت شدید به پیمکرولیموس یا سایر ترکیبات فرمولاسیون

نکات قابل توصیه در مورد پیمکرولیموس

– از پوشیدن لباس های تنگ خودداری شود.
– سوزش در محل استعمال معمولا در روزهای اول رخ داده و به مرور بهبود می یابد.
– تا زمان بهبودی کامل علائم، درمان را ادامه دهید

دسته‌بندی‌ها: دارو ها,داروهای موضعی

برچسب‌ها:

دیدگاه خود را ارسال کنید

آدرس ایمیل شما در هیچ‌جا منتشر نخواهد شد.